O projekcie  |   Forum  |   Czat  |   Kontakt  |   Newsletter   

  Alkowa

  Biblioteczka twoich       uprawnień

  Pokój zwierzeń

  Portrety

  Pracownia

  Prawo od kuchni

  Salon piękności

  Spiżarnia

  Kącik       psychologiczny


  Grundtvig


  Album Rodzinny

  Dom Otwarty w       mediach











Patron medialny


IV NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ - A SĄD

 

Poradnik sądowy:

PRZED SĄDEM- ILE ZAPŁACISZ?

Zgodnie z porzekadłem: za wszystko trzeba płacić, należy liczyć się z tym, że prowadzenie sprawy sadowej kosztuje. W niektórych przypadkach, najzwyczajniej na świecie, może być Cię nie stać na kosztowną sprawiedliwość. Aby brak pieniędzy nie pozbawiał możliwości dochodzenia swoich racji masz możliwość o ubieganie się o zwolnienie od kosztów sądowych , a następnie o adwokata z urzędu, który będzie Cię reprezentował za darmo.

 

Co to są koszty sądowe?

Koszty sądowe to :

a) opłaty

b) wydatki

Płaci je ten , kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Opłaty uiszcza się od m.in. pozwu, apelacji , zażalenia, skargi kasacyjnej.

Opłaty dzielą się na

1) stałe (pobierane niezależnie od wartości sporu , ich wysokość zależy od rodzaju sprawy i tak np. od pozwu rozwodowego lub o separację wynosi 600 zł)

2) stosunkowe (pobierane w sprawach majątkowych, zależne od wartości sporu i wynoszące 5 %, nie mniej jednak niż 30 zł i nie więcej niż 100000 zł )

3) tymczasowe ( pobierane w sprawach majątkowych ,od wartości sporu , ale ustalane tymczasowo, ich ostateczna wysokość zostanie w orzeczeniu kończącym postępowanie w pierwszej instancji)

4) podstawowe ( sąd pobiera je w sprawach , w których przepisy nie przewidują opłaty stałej , stosunkowej, tymczasowej , wynoszą one 30 zł )

W postępowaniu uproszczonym jest taniej .W tym trybie mogą być rozpatrywane roszczenia w których wartość nie przekracza 10000 zł , w sprawach konsumenckich :o roszczenia wynikające z rękojmi, gwarancji lub z niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową sprzedaży konsumenckiej, a także o zapłatę czynszu lokali mieszkalnych . Warto wybrać postępowanie uproszczone gdy dochodzimy niewielkich kwot – toczy się ono szybko.

Opłaty w tym postępowaniu są stałe i wynoszą :

1) do 2000 zł -30 zł

2) ponad 2000 zł do 5000 zł – 100 zł

3) ponad 5000 zł do 7500 zł -250 zł

4) ponad 7500 zł - 300 zł

 

Bez opłat:

Sąd w niektórych sprawach nie pobiera opłat od wniosków . Brak opłat jest m.in. przy składaniu wniosków : o uznanie dziecka , o nadanie dziecku nazwiska, o otwarcie i ogłoszenie testamentu , przy składaniu pozwu o alimenty, o podwyższenie alimentów, o ustalenie ojcostwa, nie ponosi opłat strona wnosząca o uznanie postanowień umownych za niedozwolone;

 

Sposób wniesienia opłat:

Opłatę sądową wnosi się gotówką do kasy sądowej , uiścić ją można także w formie znaków opłaty sądowej ( przypomina to naklejanie znaczków pocztowych) nanoszonych na pismo od którego należy wnieść opłatę sądową – o ile nie przekracza ona 1500 zł lub bezgotówkowo na rachunek sądowy .Ważne! Dowody wpłat:

- w przypadku wysłania pieniędzy na konto- kopia lub oryginał przelewu

- gdy pieniądze są wpłacane do kasy przed wniesieniem pisma -adnotacja na piśmie procesowym dokonana przez pracownika sądu

gdy opłatę uiszczono po wniesieniu pisma – dowód wpłaty w kasie

- znaki opłaty sądowej

Te dowody będą potwierdzeniem ,że opłaciłeś pismo procesowe, w przeciwnym przypadku sąd oddali sprawę( o ile nie uzyskasz zwolnienia od kosztów sądowych – o tym czytaj niżej)

Oprócz opłat do kosztów sądowych należą wydatki, są to:

- koszty strony lub jej pełnomocnika

- koszty adwokata, radcy prawnego, reprezentującego stronę

- poniesione koszty sądowe,

- koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika,

- równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie.

Jeżeli sąd nie działa z urzędu, wówczas wniosek o zwrot kosztów należy złożyć najpóźniej przed zamknięciem rozprawy. Strony, które wszystkim powód oraz pozwany. Poza nimi, przepisy przyznają taką możliwość również - świadkompowołanym przez strony.Przepisy przyznają im uprawnienie do żądania zwrotu poniesionych wydatków w związku z:

- dojazdem - -jeżeli odległość przekroczyła 10 km, ewentualnie w szczególnych okolicznościach wystarcza odległość 4 km,

- utraconym zarobkiem -nie więcej niż 1000 zł za jeden dzień pracy,

- ewentualnym zakwaterowaniem - jeżeli jest to konieczne, do 300 zł za dobę.

zobowiązaną do zwrotu kosztów jest strona przegrywająca!

W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd zasądza od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Tymi szczególnymi wypadkami będzie chociażby sytuacja materialna, rodzinna osoby zobowiązanej do uiszczenia kosztów.

Właściwym organem do orzeczenia i przyznania danej stronie zwrotu kosztów jest oczywiście sąd. Orzekając zwrot kosztów, sąd zobowiązany jest do ich konkretnego wyliczenia.

Kto może liczyć na zwolnienie od kosztów?

Jeżeli nie maszdostatecznych środków aby uiścić niezbędne opłaty , możesz ubiegać się o zwolnienie od kosztów .Sąd może przychylić się do Twojego wniosku w całości lub częściowo( zwalniając z obowiązku opłacenia wpisu sądowego, poniesienia konkretnej opłaty lub zwolnienia jedynie ponad wskazaną kwotę). Sąd może także , niestety, oddalić Twój wniosek. I jeżeli okoliczności się nie zmienią na nic się zda ponowne składanie wniosku o zwolnienie.

Czy sąd może zmienić postanowienie o zwolnieniu od kosztów sądowych i jakie będą tego skutki?

Tak, ale tylko w określonych przypadkach. Są to:
-sytuacja, gdy ubiegający się o zwolnienie od kosztów zataił prawdziwe dane o swoich dochodach i majątku, albo podał nieprawdziwe informacje.

-gdy w trakcie postępowania sytuacja majątkowa osoby ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sadowych ulegnie zmianie, a więc nie będzie podstawy by nadal korzystała ze zwolnienia od kosztów sądowych (np. w czasie postępowania dotychczas bezrobotny dostał dobrze płatną pracę).

Sąd może również cofnąć zwolnienie od kosztów jeśli okaże się, że podałeś nieprawdziwe informacje o swoim stanie majątkowym lub jeśli te w toku procesu uległy zmianie. W przypadku podania nieprawdziwych okoliczności sąd ponadto może ukarać Cię grzywną i obciążyć dotychczasowymi kosztami.

Co zrobić, aby zwolnić się od kosztów sądowych?

Powinieneś złożyć wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wraz z wypełnionym oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątkowym, dochodach i źródłach utrzymania. Druk tego oświadczenia możesz bezpłatnie otrzymać w każdym sądzie lub samemu wydrukować go ze stron Ministerstwa Sprawiedliwości . Oświadczenie wypełnij dokładnie, zgodnie z faktycznym stanem. Napisz dlaczego starasz się o zwolnienie od kosztów sądowych ( np. niskie dochody, jakie, z jakiego źródła), wysokie usprawiedliwione koszty utrzymania rodziny (np. koszty leczenia). Warto też wspomnieć, dlaczego rozpatrzenie danej sprawy sądowej jest ważne (np. zagrożenie przemocą gdy ktoś stara się o rozwód), ponieważ sąd może uznać, iż wprawdzie posiadasz małe dochody lub ich w ogóle nie osiągasz, ale możesz odłożyć pieniądze na potrzeby postępowania. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie podlega żadnym opłatom. Możesz go złożyć z właściwym pismem procesowym (np. pozwem o rozwód) do tego samego sądu, który będzie rozpatrywał sprawę. W takim przypadku nie opłacasz pozwu, tylko czekasz na postanowienie sądu. Sąd może, w zależności od okoliczności, albo zwolnić z kosztów ( w całości lub części), albo wydać postanowienie o odmowie zwolnienia od kosztów. Na każde postanowienie służy zażalenie, które składa się do sądu wyższej instancji, w terminie 7 dni od daty otrzymania postanowienia. Jeśli sąd nie zwolnił Cię z kosztów, a Ty nie zamierzasz wnieść zażalenia, wówczas powinieneś w terminie wskazanym przez sąd ( 7 dni) opłacić pismo. W przeciwnym przypadku sąd pozostawi pozew bez rozpoznania i sprawa nie zostanie w ogóle wszczęta.

Jeszcze bardziej obniżysz koszty procesu jeśli postarasz się o bezpłatną pomoc prawną czyli jeśli wesprze Cię podczas procesu:

Adwokat z urzędu


Ustanowienie pełnomocnika dla strony zwolnionej od kosztów może nastąpić jeszcze przed wytoczeniem sprawy albo dopiero przed sądem odwoławczym. Udział adwokata (radcy prawnego) w sprawie będzie potrzebny zazwyczaj wtedy, gdy osoba wnosząca o jego ustanowienie jest nieporadna, ma trudności z samodzielnym podejmowaniem czynności procesowych albo gdy sprawa jest skomplikowana pod względem faktycznym lub prawnym. Sąd może ustanowić adwokata (radcę prawnego) dla strony zwolnionej od kosztów sądowych tylko na jej wniosek, nie może uczynić tego z urzędu. Jednym słowem, to Ty powinieneś przejawić inicjatywę.!

Poniżej załącznik składany przy ubieganiu się o zwolnienie od kosztów sądowych:

 

Załącznik do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 15 kwietnia 2010 r. (poz. 419)

Załącznik składany podczas ubiegania się o przyznanie adwokata z urzędu:

Załącznik do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 15 kwietnia 2010 r. (poz. 418)

 

ROZWÓD

Gdy dojdziemy do wniosku ,że nie ma innego sposobu na nasze małżeńskie problemy jak tylko rozwód to należy zacząć od wniesienia pozwu. Należy bowiem pamiętać, iż o rozwodzie może orzec jedynie sąd po przeprowadzeniu procesu. Aby mogło dojść do orzeczenia rozwodu musi nastąpić trwały i zupełny rozkład pożycia miedzy małżonkami. W tym celu sąd bada, czy istnieje miedzy nimi więź uczuciowa, fizyczna i majątkowa, a jeżeli nie istnieje, to od jak dawna. Z żądaniem rozwodu może wystąpić każdy z małżonków. Mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia, sąd nie orzeknie rozwodu jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Rozwód nie jest również dopuszczalny, jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, a drugi małżonek nie wyraża na to zgody, chyba że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

SKŁADAMY POZEW

Pozew tak jak każde pismo procesowe powinien zawierać: oznaczenie sądu, imię, nazwisko i dokładny adres osoby domagającej się orzeczenia rozwodu (powód) oraz drugiego małżonka (pozwany). W pozwie należy określić, czego domaga się składający pozew czyli powód. Pozew należy złożyć w dwóch egzemplarzach wraz z dowodami w biurze podawczym sądu lub przesłać pocztą na adres sądu, ze wskazaniem odpowiedniego wydziału.

W pozwie można żądać:
- orzeczenia rozwodu z orzekaniem lub bez orzekania o winie,
- orzeczenia o władzy rodzicielskiej nad wspólnymi małoletnimi dziećmi,
- orzeczenia o alimentach dla siebie i/lub wspólnych małoletnich dzieci,
- orzeczenia o podziale majątku wspólnego,
- orzeczenia o sposobie korzystania ze wspólnego mieszkania,
- orzeczenia o eksmisji drugiego małżonka ze wspólnego mieszkania.

KOSZTY POZWU

Wniesienie pozwu podlega opłacie, która jest stała i wynosi 600 zł. Naklejenie od razu znaczków opłaty sądowej za 600 zł. na pozew rozwodowy, spowoduje przyspieszenie sprawy. jJeśli twoja sytuacja finansowa nie pozwala ci na wpłacenie wyżej wymienionej kwoty, ponieważ opłacenie wpisu i pozostałych kosztów sądowych pociągnęłoby za sobą uszczerbek w utrzymaniu twoim i twojej rodziny, możesz starać się o zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd może cię zwolnić od kosztów częściowo lub całkowicie. Jeżeli sąd przyzna alimenty jednemu z małżonków , to od tego drugiego małżonka , który jest zobowiązany do płacenia alimentów pobiera się opłatę w wysokości 5% rocznej wartości alimentów. Natomiast w przypadku orzeczenia eksmisji jednego z małżonków opłata wynosi 200 zł, podziału mieszkania do korzystania - 100 zł, podziału majątku wspólnego - 1000 zł.

 

GDZIE ZŁOŻYĆ POZEW?

Pozew wnosi się do sądu okręgowego, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania pod warunkiem, że choć jedno z nich stale w nim przebywa. W przeciwnym razie właściwym jest sąd miejsca zamieszkania pozwanego, a gdyby jego miejsce pobytu nie było znane - sąd miejsca zamieszkania powoda.

 

CO POWINIEN ZAWIERAĆ POZEW?

Pozew powinien zawierać uzasadnienie z podaniem przyczyn, dla których występujemy o rozwód. Powinien również zawierać dowody, których przeprowadzenia na rozprawie żądamy. Pamiętajmy o tym ,że w przypadku toczenia sporu musimy przekonać sąd ,że to my a nie strona przeciwna ma rację .Warto zadbać o zgromadzenie dowodów Dowodami mogą być: zeznania świadków, opinie biegłych, dokumenty. Należy złożyć oryginalny odpis aktu małżeństwa, odpis aktu urodzenia waszych wspólnych dzieci. Dobrze byłoby również przygotować dokumenty udowadniające twoją sytuację finansową (np. zaświadczenie o zarobkach) czy rodzinną (np. zaświadczenia z przedszkola, szkoły czy innych placówek) oraz wszelkie dokumenty, które mogą potwierdzić wskazywane przez ciebie w pozwie fakty.

 

JAK PRZEBIEGA ROZWÓD?

Sąd sprawę rozwodową rozpoznaje na rozprawie. Rozpraw może być więcej niż jedna. Przesłuchanie małżonków jest obowiązkowe. Nie mając pewności ,że pozwany się stawi w sądzie możesz w pozwie wnioskować o przeprowadzenie rozprawy podczas nieobecności pozwanego. Niestawiennictwo pozwanego powoduje wydanie wyroku zaocznego, jednakże sąd pod nieobecność pozwanego przeprowadzi normalne postępowanie dowodowe.W toku procesu strony mogą zgłaszać wszelkie dowody. Należy jednak pamiętać, że nie mogą być przesłuchani w charakterze świadków małoletni, którzy nie ukończyli trzynastu lat, a w przypadku małoletnich będących dziećmi lub wnukami stron - jeżeli nie ukończyli siedemnastu lat.
W czasie procesu sąd może przekazać sprawę do postępowania mediacyjnego, jeżeli uzna, że istnieją widoki na utrzymanie małżeństwa. To samo sąd może uczynić w celu ugodowego załatwienia spornych kwestii miedzy małżonkami, które dotyczą zaspokojenia potrzeb rodziny, alimentów, sposobu sprawowania władzy rodzicielskiej.
Rozstrzygnięcie sądu zapada w formie wyroku.

Orzekając rozwód sąd rozstrzyga o:
- rozwiązaniu małżeństwa,
- władzy rodzicielskiej nad wspólnymi małoletnimi dziećmi oraz alimentach dla nich,
- podziale majątku wspólnego, jeżeli przeprowadzenia podziału nie spowoduje przedłużenia czasu trwania procesu,
- sposobie korzystania ze wspólnego mieszkania rozwiedzionych małżonków,
- eksmisji jednego z małżonków ze wspólnego mieszkania,
- podziale wspólnego mieszkania albo przyznania go jednemu z małżonków, jeżeli obie strony złożą taki wniosek,
- alimentach na rzecz małżonka

 

Eksmisja małżonka:

Co do zasady małżonek ma prawo zamieszkiwać pod wspólnym dachem z drugim małżonkiem. Jego eksmisja jest możliwa w wyjątkowych przypadkach, gdy jedno z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie. O tym, czy postępowanie współmałżonka można uznać za rażąco naganne, decyduje sąd na podstawie dowodów i zeznań świadków.

Sąd może nakazać eksmisję na wniosek żony uzasadniony określonymi okolicznościami. (art.58§2 k.r.o.)
Sąd Najwyższy wskazuje iż wyjątkowe okoliczności zachodzą zwłaszcza wtedy, gdy stałe nadużywanie alkoholu, wywoływanie awantur i dopuszczanie się aktów przemocy stanowi zagrożenie dla życia, zdrowia lub spokoju pozostałego małżonka i innych członków rodziny, zwłaszcza małoletnich dzieci. (wytyczne SN z dnia 13 stycznia 1978 r.).

 

Kiedy nie jest dopuszczalna eksmisja małżonka?
  • gdy mieszkanie jest odrębnym majątkiem małżonka, który ma być eksmitowany tzn. mieszkanie nabyto: przed zawarciem małżeństwa; w formie darowizny lub spadku; w trakcie małżeństwa, ale z pieniędzy pochodzących z darowizny lub spadku..
  • gdy małżonkowi, który ma być eksmitowany, zostało przyznane mieszkanie w związku z wykonywanym zawodem.

Należy pamiętać, że:

  • Małżonkowie wspólnie zajmujący mieszkanie komunalne mają do niego prawo oboje, nawet jeśli umowa najmu została zawarta tylko przez jednego z nich.
  • Mieszkanie spółdzielcze przyznane w trakcie trwania małżeństwa jest mieszkaniem należącym do obojga, niezależnie od tego, czy małżonkowie zawarli umowę o rozdzielności majątkowej i niezależnie od tego, które z nich jest członkiem spółdzielni.
  • O eksmisję małżonka można wystąpić w pozwie rozwodowym oraz w pozwie o separację, oczywiście jeżeli są do tego podstawy (np. stosowanie przemocy).

Alimenty dla dorosłego niepełnosprawnego dziecka:

Czym są alimenty? Komu się należą i to, od kogo? Co należy zrobić, aby uzyskać te świadczenia?. Alimenty (z łac. alimentium- pokarm )- są to regularne należne świadczenia na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązane są inne osoby fizyczne.

Obowiązkiem alimentacyjnym jest nie tylko dostarczanie środków utrzymania, ale również w miarę potrzeby także środków wychowania, opieki, dbania o rozwój fizyczny i umysłowy, wykształcenia i itp. Przede wszystkim jednak ten obowiązek roztacza się do zaspokajania normalnych, bieżących potrzeb w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, leków itp. Jednak przy ustalaniu wysokości alimentów należy brać pod uwagę zarówno potrzeby uprawnionego (np. dziecka),jak i możliwości zobowiązanego (np. ojca).


Dziecko, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie, ma prawo do alimentów od rodziców. Nie musi udowadniać, że znajduje się w niedostatku. Jednakże w sytuacji, gdy dziecko ma dochody (np. odsetki od kapitału, renta, wynagrodzenie) i one zapewniają mu prawidłowy rozwój fizyczny i umysłowy, to wówczas rodzice mogą zostać zwolnieni z obowiązku alimentacyjnego całkowicie lub częściowo. W sytuacji zaś, gdy rodzice dziecka nie mieszkają razem, a dziecko pozostaje pod opieką jednego z rodziców, którego wysokie dochody zapewniają właściwą egzystencję dziecka, to obowiązkiem drugiego rodzica jest udział w kosztach utrzymania i wychowania dziecka. Kwestia ewentualnej winy jednego z małżonków spowodowania rozbicia małżeństwa nie ma wpływu na obowiązek każdego z rodziców ponoszenia kosztów utrzymania dziecka. W przypadku, gdy rodzice z jakiś przyczyn nie są w stanie zaspokoić w całości lub w części potrzeb dzieci, wówczas obowiązek alimentacyjny w całości lub w części przechodzi na dalszych krewnych, tj. dziadków, a następnie, gdyby nie byli oni w stanie go wykonać, na rodzeństwo. Zarówno dziadkowie, jak i rodzeństwo zobowiązani są do alimentacji proporcjonalnie do swoich możliwości zarobkowych i majątkowych. Obowiązek ten trwa tak długo, jak długo dziecko nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać ( dziecko studiujące- do czasu ukończenia studiów w zwykłym czasie), w przypadku dzieci niepełnosprawnych w zasadzie do końca życia.

 


Pozew o alimenty - wzór


W pozwie o alimenty musisz umieścić:

Miejsce, data - w górnym lewym rogu podajesz miejscowość i datę.

Dane powoda - wpisz pod datą swoje imię i nazwisko , a także swoje dane z adresem, ponieważ to pozew składasz w imieniu swojego małoletniego dziecka lub jako opiekun prawny swojego dorosłego niepełnosprawnego dziecka jeżeli jest ubezwłasnowolnione. Jeżeli ubiegającym się o alimenty jest dorosłe dziecko niepełnosprawne ubezwłasnowolnione, nieposiadające pełnej zdolności do czynności prawnych, to w jego imieniu składa pozew opiekun prawny .

Adres sądu - W prawnym górnym rogu napisz adres sądu rejonowego, gdzie skierujesz pozew o alimenty. Sąd może być właściwy dla Twojego miejsca zamieszkania lub miejsca zamieszkania ojca dziecka.


Dane pozwanego - Imię, nazwisko oraz adres zamieszkania pozwanego wpisujesz pod swoimi danymi. Musisz podać dokładny adres, aby sąd wysłał mu wezwanie na rozprawę.

Początek pozwu - Na środku umieszczasz tytuł : Pozew o alimenty. Pozew zaczynasz o tego, jakiej miesięcznej kwoty alimentów żądasz i w jaki sposób pozwany będzie dokonywał płatności ( tutaj ustalasz dzień miesiąca do którego pozwany ma wpłacić pieniądze i czy pieniądze ma przesłać na Twój adres zamieszkania czy wpłacić na konto).

Uzasadnienie - W uzasadnieniu podajesz wszystkie okoliczności, które tłumaczą żądanie alimentów w podanej przez Ciebie kwocie. Podajesz swoje zarobki, dochody pozwanego ( jeżeli ich nie znasz podaj w przybliżeniu). Napisz także ile wydajesz , można podać ogólną miesięczną kwotę utrzymania, ale możesz też opisać to szczegółowo ( ile wydajesz na leki,rehabilitację, żywność, ubranie, książki itp..).

Załączniki - Na końcu pozwu podajesz dokumenty, które dołączysz do pozwu oraz do odpisu tego pozwu

Dowody - Tutaj podajesz dokumenty, które dołączasz do pozwu. Będą to dowody w sprawie. ( odpis zupełny aktu urodzenia , zaświadczenie od lekarza, orzeczenie o niepełnosprawności, rachunki za zajęcia rehabilitacyjne dziecka.

Podpis - pozew musi być koniecznie podpisany, ponieważ niepodpisany pozew nie zostanie przyjęty przez sąd rejonowy. Pozew musi być podpisany odręcznie.

 

 

Wzór pozwu o alimenty

Miasto, dnia ...................

Sad Rejonowy
w ...................
Wydział Rodzinny i Nieletnich

Powód : .............., ......., zam. ..................................

Pozwany: ........................................, zam. ...................................................
(Imię i nazwisko) (dokładny adres zamieszkania)

 

 

POZEW O ALIMENTY


Wnoszę o:

1) zasądzenie od pozwanego ........................... na rzecz powoda ........................... tytułem alimentów kwoty po ............ zł miesięcznie, płatna do rąk powoda .......................... od dnia .................. poczynając, do dnia .....-go każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami na wypadek zwłoki w płatności którejkolwiek z rat;

2) wydanie wyroku zaocznego w przypadku nie stawienia się pozwanego na rozprawę;

3) nadanie wyrokowi klauzuli wykonalności;

4) zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu.

UZASADNIENIE

................................................................................................
................................................................................................
................................................................................................


(w uzasadnieniu pozwu wskazujemy: określamy kwotowo koszt swojego miesięcznego utrzymania, sytuację rodzinną, zarobkową oraz majątkową swoją i pozwanego: osoby będące na utrzymaniu, wykonywany zawód, miejsce pracy i wysokość zarobków, posiadany majątek).


.........................................
(własnoręczny podpis)

Załączniki:

1) odpis pozwu,
2) odpis skrócony aktu urodzenia dziecka, jeżeli dziecko jest ze związku małżeńskiego,
3) odpis zupełny aktu urodzenia - jeżeli dziecko jest pozamałżeńskie,
4) zaświadczenie o wysokości dochodów.

 

Zatarcie skazania:

Po skazaniu określonej osoby dane o tym fakcie wpisywane są do Rejestru Skazanych prowadzonego przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Wpis taki istnieje do czasu nastąpienia zatarcia skazania. Od momentu zatarcia, skazanie uważa się za niebyłe. Oznacza to, że przywraca się skazanemu status osoby nie karanej. Od tej chwili może on wobec władz, urzędów, pracodawcy itp. twierdzić, iż nie był skazany.

Okres, po jakim następuje zatarcie skazania zależy od orzeczonej kary:

W przypadku kary pozbawienia wolności orzeczonej na okres czasu nie przekraczający 3 lat, sąd na wniosek skazanego może zarządzić zatarcie skazania już po upływie 5 lat, jeśli skazany w tym okresie przestrzegał porządku prawnego. W tym wypadku należy wystąpić do sądu z prośbą o wcześniejsze zatarcie skazania. Podobnie w razie skazania na karę grzywny lub ograniczenia wolności sąd na wniosek skazanego może zarządzić zatarcie skazania po upływie 3 lat.

W razie odstąpienia od wymierzenia kary, zatarcie skazania następuje z upływem 1 roku od wydania prawomocnego orzeczenia w tym względzie. Jeżeli orzeczono środek karny, zatarcie skazania (z wyjątkami) nie może nastąpić przed jego wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem jego wykonania.

Jeżeli sprawce skazano na dwa lub więcej nie pozostających w zbiegu przestępstw, a także, jeżeli po rozpoczęciu, lecz przed upływem, okresu wymaganego do zatarcia skazania ponownie popełnił przestępstwo, dopuszczalne jest zatarcie jednocześnie wszystkich skazań. Poniżej odpowiednie artykuły kodeksu karnego.:


Art. 106.Z chwilą zatarcia skazania uważa się je za niebyłe; wpis o skazaniu usuwa się z rejestru skazanych.

Art. 107. § 1. W razie skazania na karę pozbawienia wolności wymienioną w Art. 32 pkt. 3 lub karę 25 lat pozbawienia wolności, zatarcie skazania następuje z mocy prawa z upływem 10 lat od wykonania lub darowania kary albo od przedawnienia jej wykonania.
§ 2. Sąd może na wniosek skazanego zarządzić zatarcie skazania już po upływie 5 lat, jeżeli skazany w tym okresie przestrzegał porządku prawnego, a wymierzona kara pozbawienia wolności nie przekraczała 3 lat.
§ 3. W razie skazania na karę dożywotniego pozbawienia wolności, zatarcie skazania następuje z mocy prawa z upływem 10 lat od uznania jej za wykonaną, od darowania kary albo od przedawnienia jej wykonania.
§ 4. W razie skazania na grzywnę albo karę ograniczenia wolności, zatarcie skazania następuje z mocy prawa z upływem 5 lat od wykonania lub darowania kary albo od przedawnienia jej wykonania; na wniosek skazanego sąd może zarządzić zatarcie skazania już po upływie 3 lat.
§ 5. W razie odstąpienia od wymierzenia kary, zatarcie skazania następuje z mocy prawa z upływem roku od wydania prawomocnego orzeczenia.
§ 6. Jeżeli orzeczono środek karny, zatarcie skazania nie może nastąpić przed jego wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem jego wykonania, z zastrzeżeniem Art. 76 § 2.


Oprac: Anita Siemaszko


Copyright © 2008 by GVA


Projekt, w ramach którego powstaje portal Dom Otwarty: Przestrzeń Interakcji współfinansowany jest ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w ramach Rządowego Programu - Fundusz Inicjatyw Obywatelskich